How Inequity Gets Built Into America’s Vaccination System

By Maryam Jameel and Caroline Chen, ProPublica.

This story was originally published by ProPublica.

Series:
Coronavirus

The U.S. Response to COVID-19

It’s a fact that simply being eligible for a vaccine in America doesn’t mean that you can instantly get one. Yet the ability to get to the front of the line isn’t the same for everyone. ProPublica has found that, whether intentionally or not, some vaccine programs have been designed with inherent barriers that disadvantage many people who are most at risk of dying from the disease, exacerbating inequities in access to health care.

In many regions of the U.S., it’s much more difficult to schedule a vaccine appointment if you do not have access to the internet. In some areas, drive-through vaccinations are the only option, excluding those who do not have cars or someone who can give them a ride. In other places, people who do not speak English are having trouble getting information from government hotlines and websites. One state is even flat-out refusing to allow undocumented workers with high-risk jobs to get prioritized for vaccination.

The vaccine supply is too low to inoculate everyone who is eligible, and competition for appointments is fierce.

“My nightmare scenario is that we have this two-tiered health system where there are people who are wealthy, privileged or connected, and then there’s everybody else,” Dr. Jonathan Jackson, director of the Community Access, Recruitment, and Engagement Research Center at Massachusetts General Hospital and Harvard Medical School, told ProPublica. “Once we hit that saturation point where the first tier has all gotten their vaccines, the narrative will shift to blame. It’ll be ‘Why haven’t you taken care of this yet?'”

If you or your family members are experiencing difficulty getting a COVID-19 vaccine because of economic barriers or other inequities, or if you design vaccination plans and can share solutions or challenges related to fair distribution, please fill out our questionnaire below. If you prefer to call or text, you can get in touch at 202-681-0779 in English or Spanish.

 For People With Disabilities, It Can Be a Struggle Just to Access Their Appointments

From the moment her 69-year-old father, Jose Balboa, became eligible for the vaccine in January, Kristine Mathason spent part of each day on the phone and online trying to get him a shot. She found available appointments a few times, but couldn’t find a way to actually take her father to the vaccination sites. Balboa is paralyzed on his left side after a stroke and needs a wheelchair to get around. In Miami, where he lives, most vaccine sites are drive-up only.

Mathason doesn’t have a van that can accommodate Balboa’s wheelchair, and she isn’t able to lift her father out of it. To move him between his bed and the chair, his home health aides use a patient lift. This isn’t possible when trying to get him into a car, Mathason said, as the door gets in the way of either a lifting device or two people trying to support him at once. In the past when family members tried to move him, Balboa fell.

Mathason said she was “willing to jump through all the hoops” to get Balboa the vaccine. “He’s super high-risk: He’s diabetic, he had a stroke 17 years ago,” she said. “He has high blood pressure. My half brother who lives with him works at a restaurant, so that’s like a high-risk job. We do our best.”

Mathason checked out every other avenue she can think of, but each was a dead end. She looked into renting a van, but she’s been out of work because of the pandemic and couldn’t afford it. She thought about Uber, but wheelchair access and the cost of waiting in a drive-through were prohibitive. “He’s just one of those people who unfortunately is falling through the cracks,” she said.

A county service offers scheduled rides for seniors, but it only provides drop-off services and wouldn’t take Balboa through a drive-through. There was an additional Catch-22: The scheduled rides require 24 hours’ notice for pickup, but the local hospital that offers walk-up appointments schedules them less than 24 hours in advance. The health department in Miami-Dade County directed questions to the Florida state health department, which did not respond to requests for comment.

According to data from the Centers for Disease Control and Prevention, about 14% of adults in Florida have disabilities that affect mobility, which the CDC defines as serious difficulty walking or climbing stairs. While some people with mobility limitations may be able to access a car more easily than Balboa, he and his family were left with very few options.

“I just wish they had thought about people like my dad,” Mathason said. “What about the people who don’t have a me who’s trying to move heaven and earth to get him an appointment? What about the people who just don’t have a car and can’t get anywhere?”

After more than a month of searching, Balboa got a call from the medical center he goes to for doctor visits. The center had gotten a supply of doses, and they picked him up and took him to the site in one of their wheelchair-accessible vans. On February 24th, he got his first shot.

  If You Can’t Access or Navigate the Internet, You Might Have Fewer Options

Eneyda Morales, a 40-year-old mother of three in East Hampton, New York, was diagnosed with breast cancer two years ago and is still undergoing treatment. Four days a week, she works at a bagel shop near her home. “I’d like to get a vaccine because of the health issues I have and because I work in a place where I have to serve people,” Morales said in Spanish. But she’s not sure how she’s actually going to get a vaccine; while many Americans are hunting for information online, Morales doesn’t own a computer, nor does she know how to use one. She has a smartphone, but she primarily uses it for simple searches like looking up addresses. The only computer at her home is the one her 8-year-old daughter’s school provided for classwork.

New York state has a vaccination hotline for scheduling appointments by phone, but only for vaccines administered at state-run sites. The state site closest to Morales is about 60 miles away, an hour and a half by car. If Morales wants to get an appointment closer to home, she’ll need to contact local hospitals and pharmacies directly. The state hotline’s automated message tells callers that the quickest way to get information about eligibility and appointment scheduling is online.

Morales plans to seek help from OLA of Eastern Long Island, a local nonprofit, to schedule an appointment closer to home on one of her days off. Without their help, she said, she wouldn’t know where to begin searching.

Some states that have tried to provide offline options for booking vaccine appointments have stumbled. A phone line set up in Maryland was inundated with callers, who complained of being put on hold and then hung up on. In Tennessee, Shelby County’s decision to allow internet users to sign up first meant all the slots were snapped up by those with web access before phone appointments even opened.

About 10% of U.S. adults don’t use the internet, according to the Pew Research Center. Americans who are older, have less income, have less education or are nonwhite are less likely to go online, researchers found.

People Who Don’t Speak English May Have Trouble Getting Information

Gladys Godinez, the daughter of retired meatpacking workers, is an organizer for Solidarity with Packing Plant Workers who lives in Lexington, Nebraska. Her parents, like many of the immigrant workers she represents, are not fluent in English. Nebraska’s Spanish-language vaccine website offers a hotline to schedule appointments by phone. Godinez wanted to see what people in her parents’ situation were up against if they didn’t have a tech-savvy English speaker to help, so she called the number on Feb. 2. She said it took 15 minutes for someone to pick up the phone; that person answered in English.

Godinez said she was told that no one who could speak Spanish was available. She tried to insist: “I said, ‘Please, I would really like to be able to register for the vaccine.’ I said it in Spanish. She said, ‘We don’t have anybody that can talk to you in Spanish.’ So I just said ‘gracias’ and hung up.”

Nebraska’s Department of Health and Human Services said that since Feb. 13, 25% of each hotline shift is staffed by fluent Spanish speakers, but each call center agent can connect with interpretation services as needed. A spokesperson for the department did not comment on Godinez’s experience.

Language isn’t the only potential barrier facing immigrant workers in Nebraska. In January, Gov. Pete Ricketts was asked if undocumented immigrants in meatpacking facilities would be included in the state’s upcoming vaccination push. His response was discouraging: “You’re supposed to be a legal resident of the country to be able to be working in those plants. So I do not expect that illegal immigrants will be part of the vaccine with that program.”

Godinez said the governor’s words did a lot of damage even for people who are legal residents. “That scared a lot of individuals,” she said. “Just Spanish-speaking individuals living their life, they have legal status, they’re already scared of being profiled. Now here is your governor saying, ‘Sorry, not sorry, undocumented workers are not going to get the vaccine.'”

Later that day, the governor’s communications director tweeted that “while the federal government is expected to eventually make the vaccine available for everyone in the country, Nebraska is going to prioritize citizens and legal residents ahead of illegal immigrants.” Nebraska’s Department of Health and Human Services told ProPublica that proof of citizenship is not a requirement to receive the vaccine.

The federal government, even under the Trump administration, has encouraged undocumented immigrants to get vaccinated. According to a report by the Kaiser Family Foundation about immigrant vaccine access, Arizona has specifically prioritized undocumented immigrants, while Virginia and New Jersey have prioritized migrant workers. Several states, including Utah, have emphasized that undocumented immigrants are eligible for the vaccine and their personal information will not be shared with authorities. Oregon and Washington have discussed doing outreach to immigrant communities to make sure they have the right information.

Health care workers and advocates are also trying to make access to COVID-19 vaccines more realistic for undocumented residents. In Baltimore, local nonprofit CASA de Maryland is hiring people to knock on doors to share vaccine information and pushing for its Baltimore office, located in a COVID-19 hot spot, to become a vaccination site.

  Vaccine Sites That Are Drive-Through Exclude People Without Cars

Los Angeles’s Chinatown is about a mile from Dodger Stadium, one of the largest vaccination sites in the country. Despite the short distance, many of the neighborhood’s seniors have no way to get vaccinated at the stadium; the site is drive-up only, and many of them have no cars. Sissy Trinh, executive director of the Southeast Asian Community Alliance, which has been providing aid to families in Chinatown and nearby Lincoln Heights during the pandemic, said community members face various hurdles that local government and testing sites haven’t accounted for.

Along with lacking access to cars, many of the seniors served by SEACA primarily speak Chinese dialects, Vietnamese, Khmer or Spanish and aren’t internet users. Trinh and her colleagues have been scrambling to figure out how to get these seniors vaccinated. They considered hiring Ubers or Lyfts, but the cost of paying drivers to wait in line would be too high for the small nonprofit. SEACA also can’t bus the seniors together to a vaccination site for fear of exposing them to potential infection.

In late February, Los Angeles Mayor Eric Garcetti announced that the city would send a mobile vaccination clinic to Chinatown and a few other neighborhoods prioritized for their medically vulnerable residents. The city reserved 800 doses for Chinatown. SEACA helped get them to residents, scheduling appointments from its waiting list of 2,500 people, translating documents for them and recruiting volunteers who are fluent in Cantonese, Taishanese, Teochew or Vietnamese.

Trinh said she’s excited that some doses are finally reaching seniors in the neighborhood, but she wishes officials had started planning for this when the pandemic started. “I know a lot of people were rushing to figure out how to get PPE to people and updating stay-at-home orders,” she said. “But there should have been a dedicated team to figure out the vaccine rollout.” Los Angeles officials said they hope to open additional mobile clinic sites by the end of March.

In Pima County, Arizona, health officials are also using mobile clinics to bring vaccines to high-risk residents. Baltimore and Fort Worth, Texas, are among other places attempting to overcome transportation barriers by using mobile sites.

Unclear Communication Leaves People Anxious and Unable to Plan

James, 82, lives in Chesterfield County, Virginia, outside of Richmond. (He asked to be identified only by his first name for privacy reasons.) Like many Americans, he turned first to his primary care physician for information about the vaccine. “I contacted my physician’s office to find out if they’d let me, as a patient, know when I’d get the vaccine, and they said, ‘Oh, no, no, we’re not going to do that.'” They instead directed him to the Virginia Department of Health. So James went on the state health department’s website. “I filled in all their little boxes, and that was it — I never heard a word,” he said. “I had no idea whether I’m registered or not.” He also tried registering on his county health department’s website, and had the same experience. “You don’t know whether you’re talking to a computer or to a garbage can,” he said. “When you’re filling it in, where does the form go? I’m concerned that when I finally get to go to the vaccine site, someone’s going to say I’m not registered.”

James contrasted the experience to online shopping: “When you go buy something off the web, you get an immediate response from the vendor saying, ‘Thank you for your purchase.’ Why can’t they do that? Say thank you for your registration?”

Virginia’s initial vaccine registration system indeed provided no email confirmation, but the new system, implemented on Feb. 16, now provides “an immediate acknowledgement on the screen” as well as an email or text message, according to health department spokesperson Melissa Gordon. She added that “it is not practical to give an exact place ‘in line’ or estimated appointment time frame, because clinics are put together based on capacity, eligibility and equity drivers that change over time.” The only thing the email confirmation can do, she said, is to “notify the recipient that their information had been transferred to the new statewide system and no other action was needed.” Residents who signed up under the old system, including James, eventually got an email to acknowledge their registration, albeit weeks after they filled in the form. Gordon added, “Unfortunately, it may be several weeks or months before everyone can get an appointment.”

Confusion over “When’s it going to be my turn?” has only increased as states start to expand access to people with underlying health conditions, with criteria that can be hard to interpret. Some Massachusetts residents with asthma, for example, are at a loss as to whether they qualify, WBUR recently reported. Massachusetts has “moderate to severe” asthma on its list of eligible medical conditions, but what counts as “moderate” asthma is ambiguous.

James has been waiting for the vaccine so he can safely visit his children and four grandchildren, who range in age from 11 to 28. In the absence of information from his local health department, he’s been relying on the news to glean details about the rollout. He said he read about one couple who drove nearly five hours each way from the Richmond area to Abingdon to get a vaccine. James thinks it’s not worth going that far, especially since that could involve an overnight stay somewhere. “I’ll just sit around and wait and mind my p’s and q’s,” he said.

The experience so far has made him “lose faith in the whole process,” he said. “The president can get on TV and say he’s purchased 600 million, 600 billion of these things, and I say, ‘Fine, but where is this stuff? Tell me, when is it going to be on my street?'”

ผู้ขาย Vape กำลังใช้มิวสิควิดีโอยอดนิยมเพื่อโปรโมตบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ให้กับคนหนุ่มสาว – และมันก็ได้ผล


โดย จอน – แพทริคอัลเลม, มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย

การวิจัยที่เพื่อนร่วมงานของฉันและฉันเพิ่งทำเมื่อเร็ว ๆ นี้แสดงให้เห็นว่าการวางผลิตภัณฑ์บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ในมิวสิควิดีโอนั้น เกี่ยวข้องกับการสูบไอของผู้เยาว์.

ข้อตกลงยุติต้นแบบยาสูบปี 2541 ห้ามวางผลิตภัณฑ์สำหรับบุหรี่และเคี้ยวยาสูบในโทรทัศน์มิวสิควิดีโอและภาพเคลื่อนไหว แต่ข้อ จำกัด เหล่านี้ใช้ไม่ได้กับบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์

ทีมของฉัน และฉันได้ทำงานในช่วงสามปีที่ผ่านมาเพื่อกำหนดขอบเขตโดยรวมของการวางผลิตภัณฑ์บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ในมิวสิควิดีโอ นอกจากนี้เรากำลังดำเนินการเพื่อตรวจสอบว่าการเปิดรับวิดีโอเหล่านี้เกี่ยวข้องกับการใช้บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ในหมู่คนหนุ่มสาวหรือไม่

ในการศึกษาล่าสุดเราพบว่าผู้เข้าร่วมที่เห็นผลิตภัณฑ์บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์หรือภาพในมิวสิควิดีโอมีแนวโน้มที่จะใช้ บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ ในเดือนที่ผ่านมาเทียบกับผู้เข้าร่วมที่ไม่มีการเปิดเผย

มิวสิควิดีโอได้รับความนิยมอย่างล้นหลามด้วย YouTube

ขอบเขตของการจัดวางผลิตภัณฑ์สูบไอ

เพื่อดูว่าการจัดวางผลิตภัณฑ์นี้แพร่หลายเพียงใดทีมของฉันได้ระบุเพลงในไฟล์ บิลบอร์ดฮอต 100 ระหว่างวันที่ 16 มิถุนายนถึง 22 กันยายน 2018 ซึ่งมีมิวสิควิดีโออย่างเป็นทางการ 180 รายการ จากนั้นเราได้เขียนโค้ดสำหรับการจัดวางและภาพผลิตภัณฑ์บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ชื่อแบรนด์ที่มองเห็นได้และจำนวนการดู ณ วันที่ 25 ต.ค. 2018 รวมถึงหมวดหมู่อื่น ๆ

เราพบว่าการจัดวางผลิตภัณฑ์บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์และภาพ ปรากฏในมิวสิควิดีโอเจ็ดรายการซึ่งมีผู้ชมมากกว่าพันล้านครั้ง. วิดีโอเหล่านี้ให้การแสดงผลบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์หลายพันล้านครั้ง

เราได้ระบุสองยี่ห้อคือ KandyPens และ Mig Vapor ในการศึกษา ตัวอย่างเช่นวิดีโอ “ No Brainer” โดย DJ Khaled มีฉากนางแบบหลายคนที่ใช้ผลิตภัณฑ์ของ KandyPens Khaled ใช้อุปกรณ์ KandyPens และหายใจเอาละอองเมฆเข้าหากล้อง

คนหนุ่มสาวในแคลิฟอร์เนียมีความเสี่ยงต่อการสูบไอ

ต่อไปเราคัดเลือกตัวแทนคนหนุ่มสาววัย 18 ถึง 24 ปีจำนวน 1,280 คนที่อาศัยอยู่ในแคลิฟอร์เนีย เราขอให้พวกเขากรอกแบบสำรวจที่ประเมินการเปิดรับมิวสิควิดีโอและการใช้บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์รวมถึงตัวแปรอื่น ๆ

ผู้เข้าร่วมนึกถึงมิวสิควิดีโอโดยเฉลี่ยสี่รายการจากวิดีโอ 20 รายการที่ระบุไว้ การวิเคราะห์ของเราพบว่าผู้เข้าร่วมที่เคยดูผลิตภัณฑ์บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์หรือภาพในมิวสิควิดีโอมีแนวโน้มที่จะใช้บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ในช่วงชีวิตของพวกเขามากกว่าเมื่อเทียบกับผู้เข้าร่วมที่ไม่มีการสัมผัส ผู้เข้าร่วมที่เคยดูผลิตภัณฑ์บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์หรือภาพในมิวสิควิดีโอมีแนวโน้มที่จะใช้บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ในเดือนที่ผ่านมาเมื่อเทียบกับผู้เข้าร่วมที่ไม่มีการสัมผัส

ผู้เข้าร่วมที่มีระดับการสัมผัสมากขึ้นมีแนวโน้มที่จะใช้บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ในช่วงชีวิตของพวกเขาเมื่อเทียบกับผู้เข้าร่วมที่มีระดับการสัมผัสต่ำกว่า ผู้เข้าร่วมที่มีระดับการสัมผัสมากขึ้นก็มีแนวโน้มที่จะใช้บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ในเดือนที่ผ่านมาเมื่อเทียบกับผู้เข้าร่วมที่มีการสัมผัสน้อยกว่า

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือยิ่งผู้เข้าร่วมวิดีโอนึกถึงการรับชมมากเท่าไหร่พวกเขาก็มีแนวโน้มที่จะรายงานการสูบไอมากขึ้นเท่านั้น

ผู้เยาว์ที่มีความเสี่ยงมากที่สุด

ในบรรดาผู้ที่มีการสัมผัสผู้เข้าร่วมที่มีอายุน้อยกว่า 21 ปีมีแนวโน้มที่จะใช้บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ในช่วงชีวิตของพวกเขาเมื่อเทียบกับผู้ที่มีอายุ 21 ปีขึ้นไป สิ่งนี้ชี้ให้เห็นว่า กลยุทธ์การส่งเสริมการขายมีประสิทธิภาพมากที่สุดในกลุ่มผู้ที่มีอายุต่ำกว่าอายุการซื้อยาสูบ ในสหรัฐอเมริกา.

การใช้บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ในกลุ่มคนหนุ่มสาวคือ ความห่วงใยด้านสุขภาพของประชาชน. บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์มักมีนิโคติน นิโคตินเป็นอย่างมาก เสพติดและอาจเป็นอันตรายต่อพัฒนาการของสมอง ที่เกิดขึ้นจนถึงวัยหนุ่มสาว ด้วยเหตุนี้การระบุถึงอิทธิพลทางการตลาดที่อาจเกิดขึ้นจากการใช้บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ในกลุ่มเยาวชนคือก ลำดับความสำคัญของการวิจัย.

เราเชื่อว่าทนายความของเขตและทนายความทั่วไปควรตรวจสอบการวางผลิตภัณฑ์บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ในมิวสิควิดีโอเนื่องจากความนิยมในหมู่ผู้ที่มีอายุต่ำกว่าเกณฑ์การซื้อยาสูบตามกฎหมาย แคมเปญด้านสุขภาพควรเตือนประชาชนเกี่ยวกับแนวทางการส่งเสริมการขายเหล่านี้

ผู้ปกครองควรปรึกษาหารือเกี่ยวกับอันตรายของการสูบไอกับบุตรหลานของตน คนหนุ่มสาวทุกวัยควรคิดถึงวิธีที่ บริษัท ต่างๆใช้สื่อที่เป็นที่นิยมเพื่อมีอิทธิพลต่อทัศนคติและพฤติกรรมของพวกเขา ภาพไอระเหยในเชิงบวกดังที่เห็นในมิวสิควิดีโออาจส่งผลต่อการเลือกของพวกเขาในระหว่างเดินทาง

ที่กล่าวว่าการวิจัยของเราควรได้รับการพิจารณาโดยคำนึงถึงข้อ จำกัด หลายประการ การค้นพบของเราอาจไม่ครอบคลุมถึงคนหนุ่มสาวที่อาศัยอยู่นอกแคลิฟอร์เนีย การศึกษาของเราไม่สามารถระบุได้ว่านักแสดงสูบไอสารใดในมิวสิกวิดีโอ การวิจัยก่อนหน้านี้ แสดงให้เห็นว่าสารเหล่านี้ ได้แก่ นิโคติน CBD และ THC เป็นต้น

การศึกษาของเราไม่ได้ระบุความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างการสัมผัสกับตำแหน่งผลิตภัณฑ์หรือภาพในมิวสิควิดีโอและการใช้บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ อย่างไรก็ตามนี่เป็นพื้นที่ของการวิจัยในอนาคตสำหรับทีมของเรา

อย่างไรก็ตามการ จำกัด การวางผลิตภัณฑ์บุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ในมิวสิควิดีโออาจช่วยลดความเสี่ยงทางการตลาดในหมู่เยาวชนในอนาคต ในที่สุดการกระทำดังกล่าวสามารถลดการสูบไอในกลุ่มอายุที่ อุตสาหกรรมบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์มีเป้าหมายเป็นประจำ.บทสนทนา

จอน – แพทริคอัลเลม, ผู้ช่วยศาสตราจารย์วิจัย, มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย

บทความนี้เผยแพร่ซ้ำจาก บทสนทนา ภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ อ่าน บทความต้นฉบับ.

วิธีการนำทางก่อนการให้สิทธิ์

เหตุผลหนึ่งที่ทำให้ชาวอเมริกัน ความไว้วางใจต่ำ ใน บริษัท ประกันสุขภาพอาจเป็นหนึ่งในแนวทางปฏิบัติที่น่าหงุดหงิดที่สุดในอุตสาหกรรม: ข้อกำหนดการอนุญาตก่อน

การอนุญาตก่อน (PA) – เรียกอีกอย่างว่าการอนุมัติล่วงหน้าการอนุมัติล่วงหน้าการอนุญาตล่วงหน้าหรือการรับรองล่วงหน้าเป็นแผนสุขภาพของกระบวนการที่ใช้ในการตัดสินใจว่าจะครอบคลุมบริการบางอย่างหรือไม่ ผู้ประกันตนจำนวนมากต้องการ PA สำหรับการผ่าตัดแบบเลือกได้การรักษาในโรงพยาบาลแบบไม่ฉุกเฉินยาบางชนิดการถ่ายภาพเช่นการสแกน MRI หรือ CT หรือการเข้ารับการตรวจกับผู้เชี่ยวชาญบางราย (โดยเฉพาะผู้เชี่ยวชาญหรือสิ่งอำนวยความสะดวกนอกเครือข่าย)

กฎของ PA เป็นไปตามหลักเกณฑ์ทางคลินิกและมักกำหนดให้ผู้ป่วยลองการรักษาแบบเข้มข้นน้อยลงและไม่แพงก่อนที่ผู้ประกันตนจะอนุมัติแนวทางที่มีราคาแพง

ตัวอย่างเช่นคนที่มี เยื่อบุโพรงมดลูก ก่อนอื่นอาจจำเป็นต้องลองใช้ยาต้านการอักเสบที่ไม่ใช่สเตียรอยด์ (NSAIDs) ตามด้วยการรักษาขั้นแรกเช่นยาสามัญก่อนที่พวกเขาจะอนุมัติการรักษาแบบที่สองหรือสามซึ่งโดยปกติจะเป็นยาที่ใหม่กว่าชื่อแบรนด์และมีราคาแพงกว่า

ศัลยกรรม อาจได้รับการคุ้มครองหลังจากที่ยาล้มเหลวเท่านั้น

หากผู้ประกันตนปฏิเสธ PA ผู้ป่วยสามารถอุทธรณ์ได้ หากการปฏิเสธยังยืนอยู่ผู้ป่วยจะถูกบังคับให้จ่ายเงินออกจากกระเป๋าหรือไปโดยไม่ได้รับการดูแล

เหตุใดจึงต้องมีการอนุญาตก่อน

แรงจูงใจที่ชัดเจนในการขออนุมัติล่วงหน้าคือการประหยัดเงินของ บริษัท ประกัน ยิ่งพวกเขาจ่ายค่าบริการน้อยเท่าไหร่พวกเขาก็จะทำเงินได้มากขึ้นเท่านั้น

แต่ผู้เชี่ยวชาญด้านการประกันสุขภาพยืนยันว่า PA มีมากกว่าแค่เงิน

ในกรณีที่ดีที่สุด PAs ให้แน่ใจว่าการดูแลผู้ป่วยเป็นไปตามแนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุดและปกป้องผู้ป่วยจากอันตรายที่อาจเกิดขึ้นจากการรักษาโดยไม่จำเป็นตามที่ลินดาเบลกราฟรองประธานฝ่ายการศึกษาของ สมาคมเยื่อบุโพรงมดลูก และผู้เชี่ยวชาญด้านการประกันสุขภาพที่เกษียณแล้วซึ่งมีประสบการณ์ในอุตสาหกรรมมากกว่าสี่ทศวรรษ ตัวอย่างเช่นในการรักษา endometriosis ศัลยแพทย์อาจแนะนำ a การผ่าตัดมดลูกซึ่งอาจไม่เหมาะสมหรือคุ้มทุนเสมอไป

Farzana Rahman, R.Ph. ผู้บริหารที่ สุขภาพแบนโจตกลงกันว่า PA มีขึ้นเพื่อให้แน่ใจว่ามีการใช้ยาอย่างเหมาะสมตามคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญแทนที่จะเริ่มให้ผู้ป่วยใช้ยาใหม่ล่าสุด (แพงที่สุด) เพียงเพราะยาเป็นของใหม่ไม่ได้หมายความว่าจะดีที่สุดสำหรับทุกคนที่เป็นโรคนั้นตาม Rahman

บ่อยครั้งแม้ว่า PAs สร้างความล่าช้าหรืออุปสรรคในการดูแล. ตัวอย่างเช่นตัวเลือกการคุมกำเนิดบางอย่างยาสำหรับการติดเชื้อที่ผิวหนังการรักษาโรคมะเร็งยารักษาโรคข้ออักเสบหรือการรักษาอาการปวดที่เกี่ยวข้องกับเยื่อบุโพรงมดลูกอาจต้องได้รับอนุญาตล่วงหน้าทำให้เข้าถึงยาได้ยากขึ้นซึ่งหมายความว่าผู้หญิงจะต้องใช้เวลานานขึ้นกว่าจะได้รับการดูแลตามที่ต้องการ .

วิธีการขออนุมัติล่วงหน้า

Bellgraph แนะนำให้ผู้คนอ่านเนื้อหาของสมาชิก ผู้คนจำนวนมากได้รับพวกเขาและโยนพวกเขาโดยไม่ได้ดู แต่คู่มือสำหรับสมาชิกจะระบุถึงผลประโยชน์สิทธิและความรับผิดชอบของคุณรวมถึงกฎความคุ้มครองที่เฉพาะเจาะจงและข้อกำหนดของ PA รายละเอียดเหล่านั้นสามารถช่วยให้คุณปฏิบัติตามกฎและหลีกเลี่ยงความประหลาดใจได้ คุณสามารถโทรติดต่อฝ่ายบริการลูกค้าสำหรับแผนสุขภาพของคุณได้ตลอดเวลา

กฎของ PA ขึ้นอยู่กับประเภทของประกันที่คุณมีและที่ที่คุณอาศัยอยู่ ตัวอย่างเช่นกฎของรัฐบาลกลางควบคุม PA สำหรับผู้ที่มี Medicare และ Medicaidแม้ว่าแต่ละรัฐจะบริหารโปรแกรม Medicaid ของตนเอง

ภายในข้อบังคับ บริษัท ประกันภัยกำหนดกระบวนการของตนเองสำหรับบริการที่ต้องการ PA และเกณฑ์ใดที่ใช้ในการตัดสินใจเกี่ยวกับคำขอเหล่านั้น

ผู้ให้บริการดูแลหลักของคุณ (PCP) หรือผู้ให้บริการสั่งยาหรือรักษามักจะร้องขอ PA ผู้ให้บริการสามารถขอรับเงินคืนสำหรับบริการเหล่านี้ได้ก็ต่อเมื่อพวกเขาได้รับการอนุมัติล่วงหน้าดังนั้นพวกเขาจึงมีส่วนได้ส่วนเสียในกระบวนการนี้ด้วย

ไม่ใช่ทุกคนที่มีหรือคิดว่ามี PCP แต่ HMO ส่วนใหญ่ต้องการให้สมาชิกมี แม้ว่าคุณจะไม่รู้ตัว แต่ถ้าคุณมี HMO คุณอาจได้รับมอบหมาย PCP โทรหาแผนสุขภาพของคุณเพื่อดูว่าเป็นใครเพื่อที่คุณจะได้รับความช่วยเหลือเกี่ยวกับคำขออนุญาต

ขึ้นอยู่กับแผนประกันของคุณและผู้ให้บริการของคุณคุณอาจไม่จำเป็นต้องมีส่วนร่วมกับกระบวนการอนุมัติก่อนหน้านี้ หากคำขอถูกปฏิเสธคุณจะรู้ ผู้รับประกันภัยควรแจ้งให้คุณทราบถึงการตัดสินใจและสิทธิ์ของคุณในการอุทธรณ์โดยการร้องขอให้ บริษัท เปลี่ยนแปลงการตัดสินใจ

วิธีอุทธรณ์การปฏิเสธ

ขึ้นอยู่กับประเภทของการประกันคุณอาจมีสิทธิ์ได้รับการอุทธรณ์หลายระดับโดยแต่ละระดับจะมีกฎและกรอบเวลาที่เฉพาะเจาะจง แม้ว่าคำขอของคุณจะได้รับการอนุมัติคุณสามารถอุทธรณ์ระยะเวลาของการอนุมัติได้ ตัวอย่างเช่นหากคุณมีหลักสูตรการรักษา 1 ปีคุณสามารถอุทธรณ์การอนุญาตที่อนุญาตให้ใช้ได้เพียงหกเดือน

“มันซับซ้อน แต่ก็ทำได้ถ้าคุณสามารถยึดติดกับมันและบ่นต่อไป” กล่าว ลิซ่าคันตอทนายความด้านการดูแลสุขภาพในแคลิฟอร์เนียซึ่งทำงานร่วมกับผู้ป่วยที่ บริษัท ประกันสุขภาพปฏิเสธการอ้างสิทธิ์

หากต้องการอุทธรณ์ส่วนใดส่วนหนึ่งของการตัดสินใจของ บริษัท ประกันคุณอาจต้อง ส่งจดหมาย และขอให้ผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพของคุณทำเช่นเดียวกันโดยอธิบายว่าเหตุใดจึงต้องให้บริการ จำเป็นทางการแพทย์. คุณสามารถขอเกณฑ์ทางคลินิกของผู้ประกันตนและคำอธิบายที่ชัดเจนว่าเหตุใดพวกเขาจึงปฏิเสธคำขอของคุณ หากคำขอไม่ตรงกับเกณฑ์แพทย์ของคุณอาจต้องอธิบายสาเหตุ

เมดิแคร์, Medicaid และ พระราชบัญญัติการดูแลราคาไม่แพง อนุญาตให้ผู้คนเริ่มต้นด้วยการยื่นอุทธรณ์ภายในพร้อมแผนสุขภาพของพวกเขาจากนั้นขอการตรวจสอบภายนอกจากหน่วยงานของรัฐหรือรัฐบาลกลางหากพวกเขาไม่ได้รับผลลัพธ์ที่ต้องการภายใน แต่ละรัฐมี กระบวนการตรวจสอบภายนอก ที่เป็นไปตามมาตรฐานการคุ้มครองผู้บริโภคของรัฐบาลกลาง หน่วยงานของรัฐประกันภัยหรือ นายหน้าประกันภัยหน่วยงานคุ้มครองผู้บริโภคหรือทนายความทั่วไปอาจให้ความช่วยเหลือได้ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับรัฐ

หากการทำตามไทม์ไลน์ปกติจะทำให้สุขภาพของคุณตกอยู่ในอันตรายคุณสามารถขออุทธรณ์โดยเร่งด่วนจากแผนสุขภาพของคุณเพื่อเร่งกระบวนการให้เร็วขึ้น

หากคุณทำประกันผ่านนายจ้างรายใหญ่พวกเขาอาจได้รับการยกเว้นจากกฎเกณฑ์บางประการซึ่งอาจ จำกัด สิทธิ์ในการอุทธรณ์ของคุณ แต่คุณยังสามารถใช้ทรัพยากรบุคคลเพื่อขอความช่วยเหลือได้อีกด้วย หากนโยบายนายจ้างของคุณไม่ให้บริการที่คุณต้องการ Kantor แนะนำ ติดต่อกรมแรงงาน.

ตามที่ Kantor บางครั้งกระบวนการนี้น่าเสียดายที่ “ต้องการให้บุคคลเพียงแค่เจาะลึกและพยายามคิดออกด้วยตัวเอง”

แผนสุขภาพได้รับการตัดสินโดยหน่วยงานรับรองส่วนหนึ่งอยู่ที่ความพึงพอใจของสมาชิก เมื่อคุณได้รับแบบสำรวจความพึงพอใจของลูกค้าจากแผนสุขภาพของคุณให้กรอก การประเมินโดยสุจริตของคุณอาจไม่ทำให้การปฏิเสธล้มเหลว แต่สามารถทำให้ บริษัท ประกันสังเกตเห็นได้ว่าพวกเขาจำเป็นต้องทำให้ดีขึ้นสำหรับสมาชิกในอนาคต

ทรัพยากรนี้สร้างขึ้นโดยได้รับการสนับสนุนจาก AbbVie

การอนุญาตก่อนไม่จำเป็นต้องเป็นอุปสรรคในการดูแล

แม้กระทั่งหลังหมดประจำเดือน Gail Weiss ก็มีอาการรุนแรง เยื่อบุโพรงมดลูก นั่นทำให้เธอเจ็บปวดอย่างมาก ไวส์ค้นคว้าทางเลือกของเธอและพบศัลยแพทย์นอกรัฐที่เชี่ยวชาญ การผ่าตัดตัดตอน. บริษัท ประกันของเธอจะจ่ายเฉพาะการผ่าตัดที่มีมาตรฐานมากกว่าซึ่งดำเนินการโดยแพทย์ในเครือข่ายเท่านั้น บริษัท อ้างว่าแพทย์ในพื้นที่ของเธอสามารถทำตามขั้นตอนที่เทียบเคียงได้ ไวส์ไม่เห็นด้วยและเข้ารับการผ่าตัดเฉพาะทางโดยไม่ได้รับการอนุมัติจากประกัน

หลังจากการผ่าตัดเสร็จสิ้นแพทย์ในพื้นที่ของ Weiss ได้ตรวจสอบบันทึกการผ่าตัด 20 หน้าและยืนยันว่าเขาไม่สามารถทำการผ่าตัดแบบเดียวกันนี้ได้ เธอใช้การประเมินของแพทย์เพื่อแสดงเหตุผลในการอุทธรณ์ไปยัง บริษัท ประกันภัย ถึงกระนั้นพวกเขาก็ไม่ขยับเขยื่อน โดยรวมแล้วประกันจ่ายเงินประมาณ 1,300 ดอลลาร์ – สิ่งที่พวกเขาจะได้รับคืนหากแพทย์ของเธอทำขั้นตอนพื้นฐานเพิ่มเติม

ไวส์จ่ายเงิน 3,500 ดอลลาร์ล่วงหน้าสำหรับการผ่าตัด 15,000 ดอลลาร์ เธอใช้เวลาห้าปีในการชำระส่วนที่เหลือ

แต่เธอมีค่าเงินของเธอ

ตอนนี้ 12 ปีต่อมาเมื่ออายุ 65 ปีไวส์มีชีวิตที่ปราศจากความเจ็บปวด

เทปสีแดง

ไวส์ซึ่งตอนนี้เป็นอาสาสมัครกับ สมาคมเยื่อบุโพรงมดลูกชนเข้ากับแนวปฏิบัติด้านการประกันภัยทั่วไป: การอนุญาตก่อน (PA). ในการได้รับ PA ผู้ป่วยมักจะต้องลองใช้แนวทางแรกเช่นยาสามัญหรือกายภาพบำบัดก่อนที่ บริษัท ประกันจะจ่ายค่ายาหรือการผ่าตัดแบรนด์เนม

แม้ว่า PA จะมีขึ้นเพื่อให้แน่ใจว่าผู้ป่วยได้รับการดูแลที่สอดคล้องกับหลักเกณฑ์ทางคลินิก แต่ในความเป็นจริง PA มักสร้างสิ่งกีดขวางบนถนน ตัวอย่างเช่นใน การตอบสนองต่อการแพร่ระบาดของ opioidผู้ที่มีอาการปวดเรื้อรังมักไม่สามารถรับยาที่ต้องการได้ และผู้ที่มีภาวะที่ยากต่อการวินิจฉัยต้องเผชิญกับทางตันโดยไม่มีแนวทางการรักษาที่ชัดเจนหรือเกณฑ์ PA ตามวัตถุประสงค์

“การอนุมัติก่อนหน้านี้ทำให้การเข้าถึงล่าช้าหรือสร้างอุปสรรคในการรับการดูแลหรือการรักษาด้วยยา … โดยเฉพาะการบำบัดแบบใหม่ ๆ ” กล่าว Beth Battaglino, RN-Cซีอีโอของ HealthyWomen “HCP กำหนดสิ่งที่ผู้ป่วยต้องการและจากนั้นก็โดนอุปสรรค์ที่ต้องใช้เวลามากขึ้นเพื่อให้พวกเขาคิดว่าพวกเขาจะได้รับการรักษาที่เหมาะสมกับผู้ป่วยอย่างไรเมื่อเราคิดถึงผู้ป่วยที่ต้องอยู่กับสภาพที่ต้องรออีก สองสัปดาห์ถึงหนึ่งเดือนเพื่อสำรวจอุปสรรคนี้เราจะเห็นว่าสิ่งนี้ไม่สามารถยอมรับได้เราต้องการการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้น – เพื่อให้ผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพสามารถตัดสินใจในการรักษาไม่ใช่ บริษัท ประกันภัย “

ตามก แบบสำรวจปี 2017 ซึ่งดำเนินการโดย American Medical Association 92% ของแพทย์รายงานว่าการได้รับอนุญาตก่อนหน้านี้ทำให้การดูแลผู้ป่วยล่าช้า เปอร์เซ็นต์เดียวกันรายงานว่าการอนุญาตก่อนหน้านี้ส่งผลเสียต่อผลลัพธ์ด้านสุขภาพของผู้ป่วย ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ (86%) รายงานว่าข้อกำหนดการอนุญาตก่อนหน้านี้ทำให้ภาระในการปฏิบัติของพวกเขาเพิ่มขึ้นในช่วงห้าปีที่ผ่านมา

ผู้ป่วยสามารถอุทธรณ์การปฏิเสธได้บางครั้งอาจต้องผ่านการเลื่อนระดับหลายระดับ แต่การอุทธรณ์มักไม่ประสบความสำเร็จและกระบวนการเองก็อาจก่อให้เกิดอันตรายได้

“[When] คำขอถูกปฏิเสธซึ่งมักถูกมองว่าไม่จำเป็นทางการแพทย์หรือการทดลองหรือการสอบสวนมันกลายเป็นอุปสรรคอีกประการหนึ่งสำหรับผู้ให้บริการด้านการแพทย์และทำให้ผู้ป่วยได้รับการดูแลที่ต้องการความล่าช้า “Battaglino กล่าว

ระหว่างทางผู้ป่วยสามารถพบว่าตัวเองต่อสู้เพื่อชีวิตของพวกเขา

ไม่ยอมแพ้

Julie Eberhardt มั่นใจว่าการต่อสู้กับการปฏิเสธการให้สิทธิ์ก่อนหน้านี้ช่วยชีวิตเธอได้ แต่ก็ไม่ถึงหลังจากที่เธอกลับมา

เมื่ออายุ 28 ปีหลังจากการเปลี่ยนแปลงการมองเห็นที่เริ่มมีอาการอย่างกะทันหันและอาการชาเธอเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลและได้รับการวินิจฉัย โรคระบบประสาทส่วนกลางเสื่อม (MS).

จากนั้นเอเบอร์ฮาร์ดต้องต่อสู้กับการวินิจฉัยโรคและระบบราชการประกันภัยของเธอไปพร้อม ๆ กัน

เนื่องจากโรค Eberhardt รุนแรงมากแพทย์ของเธอจึงสั่งยาที่ผู้ป่วย MS ส่วนใหญ่ไม่ได้เริ่มด้วย ผู้ประกันตนมักต้องการให้ผู้ป่วยพยายามและล้มเหลวในการใช้ยาที่มีราคาถูกกว่าก่อนที่พวกเขาจะอนุมัติความคุ้มครองสำหรับยาที่มีราคาแพงกว่าซึ่งกระบวนการนี้มักเรียกว่า ขั้นตอนการบำบัด. แพทย์ของเธอต่อสู้กับผู้ประกันตนยืนกรานว่ายาบรรทัดแรกจะไม่ได้ผลและ Eberhardt ได้เขียนข้อความส่วนตัวเพื่อทำให้การอุทธรณ์เป็นไปอย่างมีมนุษยธรรม

การอุทธรณ์ได้ผล แต่ใช้เวลาแปดสัปดาห์ในช่วงที่ Eberhardt แย่ลง “ ฉันเชื่อ 110% …ว่ากระบวนการประกันเกิดจากอะไร [me to] การกำเริบของโรค “เธอกล่าวเธอได้รับบาดเจ็บในโรงพยาบาลและในการต่อสู้กับ บริษัท ประกันอีกครั้ง

“เกมของ บริษัท ประกันเป็นเพียงการสร้างความรำคาญให้คุณจ่ายเงิน [your bill] เพราะคุณไม่ต้องการจัดการกับมัน “Eberhardt กล่าวเธอไม่มีทางเลือกนอกจากต้องต่อสู้กับเงิน 45,000 ดอลลาร์สำหรับการเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลครั้งแรกแม้จะมีประกัน แต่เธอก็ไม่สามารถจ่ายได้

Eberhardt เกณฑ์เพื่อนในครอบครัวให้ช่วยจัดการกับ บริษัท ประกันภัย แดกดันในฐานะทนายความ Eberhardt เป็นตัวแทนลูกค้าต่อต้าน บริษัท ประกัน แต่การต่อสู้ของเธอเองก็เป็นเรื่องส่วนตัวเกินไป การวิ่งไปรอบ ๆ ให้ความรู้สึกเหมือน บริษัท กำลังบอกเธอว่าเธอไม่สำคัญและพวกเขาไม่สนใจว่าเธอจะป่วย “ นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่คนป่วยอยากได้ยินพวกเขาอยากรู้ว่ามีใครพยายามช่วยอยู่” เธออธิบาย

เมื่อ Eberhardt ค้นพบในภายหลังว่าเธอมีสิทธิ์ได้รับการปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิดที่มีราคาแพงเธอจึงตัดสินใจเข้าหา บริษัท ประกันในภาษาที่เธอคิดว่าพวกเขาจะเข้าใจ: ดอลลาร์และเซนต์ เธอไม่ได้พยายามที่จะเน้นย้ำถึงความเป็นมนุษย์ของเธอ

สำหรับค่ายา 12,000 เหรียญต่อเดือนซึ่งประกันครอบคลุมหลังจากที่ Eberhardt จ่ายเงินประมาณ 5,000 เหรียญเพื่อให้ได้เงินสูงสุดที่หักลดหย่อนและออกจากกระเป๋าได้เธออาจต้องเสียค่าใช้จ่ายให้ บริษัท ประกันหลายล้านดอลลาร์ในช่วงเวลา เธอแย้งว่าพวกเขาจะประหยัดเงินได้หากการปลูกถ่าย 175,000 เหรียญได้ผล

คำอุทธรณ์ของเธอได้ผล และการปลูกถ่ายก็เช่นกัน ตอนนี้ใกล้ครบรอบสามปีของขั้นตอนอาการของเธอแทบจะตรวจไม่พบ Eberhardt ประเมินว่า บริษัท ประกันของเธอช่วยประหยัดเงินได้ 492,000 ดอลลาร์ซึ่งมากกว่าสองเท่าที่พวกเขาจ่ายสำหรับการปลูกถ่ายของเธอ

เมื่อพูดถึงการต่อสู้กับการปฏิเสธการให้สิทธิ์ก่อนการตัดสินใจจะต้องจ่าย “กุญแจสำคัญคือการให้ความรู้เกี่ยวกับกฎการอนุญาตก่อนแผนสุขภาพของคุณตรวจสอบให้แน่ใจว่าคุณรู้สิทธิของตัวเองและอาจจะขอให้ใครสักคนมาช่วยคุณนำทางกระบวนการและอดทนต่อไป” Battaglino กล่าว

การไม่ลดละเป็นเคล็ดลับสำหรับ Eberhardt เธอปฏิเสธที่จะยอมแพ้ เมื่อนักประสาทวิทยาของเธอบอกกับเธอตั้งแต่เนิ่นๆว่าเธอน่าจะต้องนั่งรถเข็นเมื่ออายุ 35 ปีเธอจึงถือเป็นความท้าทายในการค้นหาวิธีการรักษาแบบอื่น เธอหลีกเลี่ยงชะตากรรมนั้นโดยส่วนใหญ่เพราะเธอยังคงยืนหยัดและมีชัยในการต่อสู้เพื่อประกันความคุ้มครอง

ทรัพยากรนี้สร้างขึ้นโดยได้รับการสนับสนุนจาก AbbVie

นี่คือวิธีช่วยให้ลูก ๆ ของคุณหลุดพ้นจากภาวะฟองสบู่ระบาดและเปลี่ยนกลับไปอยู่กับคนอื่น


โดย โดมินิกก. ฟิลลิปส์, มหาวิทยาลัยไมอามี และ Jill Ehrenreich- พฤษภาคม, มหาวิทยาลัยไมอามี

พ่อแม่ของปิลาร์ใช้มาตรการป้องกันที่แนะนำทั้งหมดเพื่อป้องกันเธอจากอันตรายของโควิด -19 พวกเขาอยู่บ้านห่างจากครอบครัวเพื่อนและกิจกรรมกลุ่ม ปิลาร์ยังคงอยู่ในการศึกษาเสมือนจริงตลอดการแพร่ระบาดในฐานะนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 และ 2

เมื่อสิ่งต่างๆเริ่มเปิดกว้างขึ้นอีกครั้งและคุณยายของเธอได้รับวัคซีน COVID-19 พ่อแม่ของปิลาร์ก็เริ่มได้ยินประโยคใหม่ที่เป็นลายเซ็นจากเธอว่า“ ฉันไม่อยากไป” ไม่ต้องไปเรียนยิมนาสติกไม่ใช่ไปร้านขายของชำ ไม่ถึงลานกลางแจ้งของร้านอาหารโปรดของเธอ

หลังจากเหตุการณ์ทั้งหมดในปีที่ผ่านมาพิลาร์วัย 7 ขวบรู้สึกวิตกกังวลและกังวลเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมกับโลกภายนอกครอบครัวที่แน่นแฟ้นของเธอ ด้วยการกลับไปโรงเรียนแบบตัวต่อตัวพ่อแม่ของปิลาร์ก็ต้องสูญเสีย

ในฐานะนักวิจัยและ แพทย์ ซึ่งทำงานโดยตรงกับเด็กและครอบครัวที่ประสบกับความวิตกกังวลเราเคยได้ยินเรื่องราวนี้มาหลายเวอร์ชั่นแล้วเมื่อสหรัฐฯเข้าสู่ขั้นตอนใหม่ของการแพร่ระบาดของไวรัสโคโรนา สำหรับเด็กบางคนการหลีกเลี่ยงคนอื่นกลายเป็นเรื่องปกติที่เข้าใจได้และเส้นทางกลับไปสู่ปฏิสัมพันธ์ก่อนการระบาดอาจรู้สึกเหมือนเป็นเรื่องท้าทายในการนำทาง

ความรู้สึกเครียดเป็นเรื่องปกติในทุกวันนี้

การแพร่ระบาดนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันและขยายไปสู่กิจวัตรของครอบครัวรวมถึงการแยกตัวออกจากการเรียนแบบตัวต่อตัวมากขึ้นซึ่งเกี่ยวข้องกับ สุขภาพจิตแย่ลงในคนหนุ่มสาว.

ตั้งแต่เดือนมีนาคม 2020 มีรายงานความวิตกกังวลของเยาวชนเพิ่มขึ้นอย่างมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเทียบกับความกลัวของไวรัสโคโรนาพร้อมกับ ความหงุดหงิดมากขึ้นความเบื่อหน่ายการนอนไม่หลับและการไม่ตั้งใจ. ผลการสำรวจในช่วงฤดูร้อนปี 2020 พบว่าวัยรุ่นกว่า 45% รายงานว่ามีอาการของโรค ภาวะซึมเศร้าความวิตกกังวลและความเครียดหลังบาดแผล.

พ่อแม่ก็กำลังดิ้นรนทางอารมณ์เช่นกัน ผู้ใหญ่รายงาน เพิ่มอาการของภาวะซึมเศร้าโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่มีความวิตกกังวลในระดับสูงซึ่งเกี่ยวข้องกับความเสี่ยงต่อการสัมผัสหรือติดเชื้อโคโรนาไวรัส ผู้ปกครองมีความเสี่ยงต่อการเจ็บป่วยทางจิตเวชมากขึ้นโดยหลายคนรายงานว่ามีการสนับสนุนส่วนบุคคลน้อยลงนับตั้งแต่การมาของ COVID-19 พ่อแม่ต้องเล่นกลเรียกร้อง การทำงานการจัดการบ้านการเรียนเสมือนจริงและพฤติกรรมของเด็กในช่วงเวลาแห่งการแยกตัวเป็นเวลานานนี้ คนส่วนใหญ่สามารถปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ใหม่ ๆ และเครียดได้ แต่ก็มีประสบการณ์บางอย่าง ความทุกข์ทางจิตใจที่รุนแรงและขยายออกไป.

ดังนั้นพ่อแม่จะทำอย่างไรเพื่อดูแลทั้งตัวเองและลูก ๆ ในขณะที่เราค่อยๆเปลี่ยนกลับไปมีปฏิสัมพันธ์ในที่สาธารณะ

กังวลเกี่ยวกับการจับ COVID-19 ที่นั่น

เมื่อเด็กและวัยรุ่นเริ่มออกจากความโดดเดี่ยวและกลับไปที่พื้นที่สาธารณะพวกเขาอาจกังวลมากขึ้นว่าจะป่วย แน่นอนว่ามีเหตุผลอย่างยิ่งที่จะต้องกังวลเกี่ยวกับสุขภาพและความปลอดภัยท่ามกลางการแพร่ระบาดอย่างต่อเนื่อง ผู้ปกครองสามารถรับฟังความกังวลของเด็ก ๆ และแสดงความเข้าใจเกี่ยวกับพวกเขาได้ในเวลาสั้น ๆ และเหมาะสมกับวัย

แต่พ่อแม่ควรใส่ใจด้วยว่าความกังวลเหล่านี้ดูเหมือนจะรุนแรงเพียงใด ลูกของคุณจมอยู่กับการล้างมือและทำความสะอาดมากเกินไปหรือไม่? หากคุณต้องการหลีกเลี่ยงแม้แต่พื้นที่สาธารณะที่คุณคิดว่าปลอดภัย? สำหรับเด็กที่กำลังดิ้นรนผู้ปกครองสามารถพูดคุยถึงความแตกต่างระหว่างข้อควรระวังด้านความปลอดภัยที่เหมาะสมและมากเกินไป

เตือนบุตรหลานของคุณว่าแม้ว่าจะเป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องปลอดภัย แต่ก็เป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องปรับกลยุทธ์ด้านความปลอดภัยของคุณให้เข้ากับข้อมูลและสถานการณ์ใหม่ ๆ การวาดความแตกต่างระหว่างสิ่งที่คุณกับลูกทำได้และไม่สามารถควบคุมได้เมื่อเจ็บป่วยการจำกัดความมั่นใจมากเกินไปเกี่ยวกับความปลอดภัยและการมีแผนที่จะจัดการสถานการณ์ที่ท้าทายที่เกิดขึ้นสามารถช่วยให้ลูกของคุณรู้สึกพร้อมที่จะพบกับโลกใบนี้

ไม่พร้อมที่จะกลับเข้าสังคม

ตลอดการระบาดของโรคเด็กบางคนยังคงเข้าโรงเรียนด้วยตนเองในขณะที่คนอื่น ๆ เรียนรู้ทางออนไลน์เป็นส่วนใหญ่ ในระหว่างการเปลี่ยนกลับเข้าสู่สภาพแวดล้อมแบบตัวต่อตัวผู้คนที่แตกต่างกันจะปรับตัวเพื่อการมีส่วนร่วมกับผู้อื่นด้วยความเร็วที่แตกต่างกัน

สำหรับเด็กที่แสดงความกังวลเกี่ยวกับการกลับมามีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมแบบตัวต่อตัวผู้ปกครองสามารถช่วยลดขั้นตอนนี้ได้โดยการแสดงความเห็นอกเห็นใจอย่างชัดเจนและชัดเจน นี่ไม่ใช่ช่วงเวลาง่ายๆสำหรับทุกคน

ช่วยเหลือบุตรหลานของคุณในการทำตามขั้นตอนที่เล็กลงและจัดการได้มากขึ้นในการโต้ตอบตามปกติ ตัวอย่างเช่นบุตรหลานของคุณอาจรู้สึกไม่พร้อมที่จะใช้เวลาร่วมกับเพื่อน ๆ ในบ้าน แต่พวกเขาอาจรู้สึกสบายใจที่ได้พบเพื่อนคนหนึ่งที่สวนสาธารณะกลางแจ้ง ขั้นตอนแรกนี้จะช่วยให้พวกเขาเริ่มต้นเส้นทางไปสู่การมีส่วนร่วมในกิจกรรมเพิ่มเติมกับเพื่อน ๆ หรือในสถานที่อื่น ๆ ที่ปลอดภัยและเหมาะสม การตั้งเป้าหมายที่เพิ่มขึ้นสามารถช่วยให้เด็กรู้สึกควบคุมได้มากขึ้น เกี่ยวกับการเผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่สบายใจซึ่งอาจหลีกเลี่ยงการตอบสนองครั้งแรก

แม้ว่าในขณะนี้อาจรู้สึกง่ายขึ้นในการรองรับความปรารถนาของบุตรหลานที่จะหลีกเลี่ยงสถานการณ์ทางสังคมที่รู้สึกอึดอัดหรือหนักใจกว่าเดิม แต่สิ่งสำคัญคือไม่ต้องตอกย้ำพฤติกรรมดังกล่าว การหลีกเลี่ยงเป็นเวลานาน สามารถนำไปสู่ความวิตกกังวลมากขึ้นและความมั่นใจน้อยลง ในการเข้าสังคม

แต่ให้ยอมรับว่าการมีส่วนร่วมกับผู้อื่นอาจทำให้รู้สึกลำบากเมื่อคุณไม่ได้ฝึกฝน ช่วยให้บุตรหลานของคุณคิดถึงวิธีที่พวกเขาจัดการกับความกังวลที่คล้ายกันในอดีตได้สำเร็จ ตัวอย่างเช่นคุณอาจถามว่าพวกเขาจัดการกับการปรับตัวเข้าอนุบาลอย่างไรเมื่อรู้สึกว่าใหม่และแตกต่างสำหรับพวกเขา ตอนนั้นพวกเขาทำอะไรที่รู้สึกว่ามีประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับการเผชิญปัญหา?

หากพวกเขาสมมติว่าแย่ที่สุดเกี่ยวกับการติดต่อกับผู้อื่นที่จะเกิดขึ้นให้ส่งเสริมความยืดหยุ่นและช่วยให้พวกเขาพัฒนาความคาดหวังที่เป็นจริงมากขึ้น ในหลาย ๆ กรณีความคาดหวังอย่างวิตกกังวลนั้นเลวร้ายยิ่งกว่าความเป็นจริงของปฏิสัมพันธ์ทางสังคมที่น่ากลัว

ทนต่อตารางเวลาที่ยุ่งและกระฉับกระเฉงมากขึ้น

สำหรับหลาย ๆ ครอบครัวการเพิ่มขึ้นของการระบาดของโรค COVID-19 ทำให้ปฏิทินหายไปซึ่งมักจะเต็มไปด้วยภาระหน้าที่ เด็กบางคนอาจยินดีกับการก้าวเดินที่ช้าลงหรือรู้สึกสบาย ๆ กับวิถีชีวิตแบบฟองสบู่ที่ไม่สำคัญมากขึ้น ตอนนี้การเปลี่ยนกลับไปใช้ตารางเวลาที่ใช้งานมากขึ้นอาจทำให้รู้สึกหนักใจ

หากบุตรหลานของคุณมีปัญหาในการจัดการกับการสูญเสียเวลาหยุดทำงานให้ทำงานร่วมกับพวกเขาเพื่อกำหนด “สมดุลชีวิตการทำงาน” ในเวอร์ชันของตนเองช่วยบุตรหลานของคุณสร้างกิจวัตรใหม่ที่รวมอาหารมื้อปกติสุขอนามัยในการนอนหลับที่ดีการหยุดพักที่จำเป็น ขั้นตอนเหล่านี้สามารถสร้างโครงสร้างเพิ่มเติมในจุดที่อาจขาดและช่วยแบ่งเบาภาระ

[Get the best of The Conversation, every weekend. Sign up for our weekly newsletter.]

อย่าลืมทำกิจกรรมใหม่หรือกิจกรรมที่ต่ออายุให้สนุกที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อส่งเสริมการซื้อจากสมาชิกในครอบครัว ในขณะที่สิ่งต่าง ๆ จะยุ่งมากขึ้นอย่างแน่นอนการรักษาเวลาตัวต่อตัวในเชิงบวกหรือครอบครัวกับบุตรหลานของคุณจะช่วยให้พวกเขารู้สึกได้รับการสนับสนุนเมื่อพวกเขาก้าวเข้าสู่ขั้นต่อไปนี้

ข่าวดีก็คือมีเด็กหลายคนชอบปิลาร์ มีความยืดหยุ่นสูงและฟื้นตัวได้ดี จากสถานการณ์ที่ยากลำบาก การระบาดใหญ่ของ COVID-19 เป็นสิ่งที่เด็ก ๆ ต้องเผชิญในบางกรณีมาตลอดชีวิตในวัยเด็ก อาจต้องใช้เวลาและความอดทน แต่ด้วยการสนับสนุนในเชิงบวกเด็กที่วิตกกังวลมากขึ้นอย่างปิลาร์ก็สามารถกลับไปสู่“ ปกติใหม่” ที่สะดวกสบายและมั่นใจได้บทสนทนา

โดมินิกก. ฟิลลิปส์, ปริญญาเอก นักศึกษาสาขาจิตวิทยาคลินิก มหาวิทยาลัยไมอามี และ Jill Ehrenreich- พฤษภาคม, ศาสตราจารย์ด้านจิตวิทยาและผู้อำนวยการโครงการบำบัดอารมณ์และความวิตกกังวลในเด็กและวัยรุ่น, มหาวิทยาลัยไมอามี

บทความนี้เผยแพร่ซ้ำจาก บทสนทนา ภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ อ่าน บทความต้นฉบับ.

นักศึกษาวิทยาลัย 1 ใน 3 เผชิญกับความไม่ปลอดภัยด้านอาหาร – การขยายสิทธิประโยชน์ของ Snap ในวิทยาเขตจะช่วยขจัดความหิวโหย


โดย Anastasia Snelling, มหาวิทยาลัยอเมริกัน และ Rebecca Hagedorn, วิทยาลัยเมเรดิ ธ

มัน ยากที่จะเรียนรู้ เมื่อคุณทุกข์ทรมานจากความหิวโหยหรือหาอาหารมื้อต่อไป

แต่ในขณะที่อยู่รอบ ๆ นักเรียน K-12 30 ล้านคน ในโรงเรียนของรัฐมีสิทธิ์ได้รับอาหารกลางวันฟรีหรือลดราคามันเป็นเรื่องที่แตกต่างกันเมื่อพวกเขาออกไป หลายคนที่จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมและลงทะเบียนเรียนในสถาบันอุดมศึกษาพบว่าพวกเขา ไม่สามารถเข้าถึงโปรแกรมอาหารของรัฐบาลกลางได้อีกต่อไป.

โครงการต่อต้านความหิวโหยชั้นนำของประเทศสำหรับผู้ใหญ่โครงการเสริมความช่วยเหลือด้านโภชนาการหรือ SNAP ให้ความช่วยเหลือด้านอาหารแก่เกือบ ชาวอเมริกัน 44 ล้านคน. มีนักศึกษาประมาณ 18% เท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้าร่วมโปรแกรมในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาโดยมีน้อย 3% ได้รับความช่วยเหลือด้านอาหารจริง.

สิ่งนี้อาจมีการเปลี่ยนแปลง สภาคองเกรสเพิ่งผ่านกฎหมายที่รวมถึงการผ่อนปรนสำหรับการประมาณ นักเรียนหนึ่งในสามคน ที่ต่อสู้กับความไม่มั่นคงทางอาหาร ภายใต้ พระราชบัญญัติการจัดสรรรวมปี 2564นักศึกษาวิทยาลัยที่ลงทะเบียนอย่างน้อยครึ่งเวลาซึ่งหลายคนก่อนหน้านี้ไม่มีคุณสมบัติเนื่องจากหลักเกณฑ์ในอดีตอาจสามารถเข้าถึง SNAP ได้

สำหรับเราในฐานะนักวิชาการที่ศึกษา ความไม่มั่นคงของอาหาร ในมหาวิทยาลัยนี่เป็นข่าวที่น่ายินดี – งานวิจัยของเราชี้ให้เห็นว่าการเปิด SNAP จะช่วยนักเรียนได้ แต่มีข้อกังวลว่าการขยายตัวในปัจจุบันอาจใช้เวลาเพียงไม่กี่เดือนและการเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืนใด ๆ อาจประสบจากการขาดความตระหนักในหมู่นักเรียนเกี่ยวกับคุณสมบัติของพวกเขา

บรรเทาชั่วคราว

ดูที่หน้าเว็บบริการอาหารและโภชนาการบน การลงทะเบียน SNAP ของนักเรียน ชี้ให้เห็นการเปลี่ยนแปลงเพื่อให้นักเรียนได้รับสิทธิประโยชน์อาจมีอายุสั้น คำว่า “ชั่วคราว” จะพิมพ์เป็นตัวหนาเหนือหลักเกณฑ์ที่ปรับปรุงใหม่สำหรับคุณสมบัติของนักเรียนนอกจากนี้ยังมีข้อสังเกตว่าการยกเว้นนักเรียนอาจมีผลบังคับใช้จนถึง 30 วันหลังจากเหตุฉุกเฉินด้านสาธารณสุขของ COVID-19 สิ้นสุดลง

ดังนั้นในขณะที่มาตรการดังกล่าวจะช่วยบรรเทาโดยประมาณได้ในทันที นักศึกษาวิทยาลัย 3 ล้านคนที่มีสิทธิ์ใหม่ สำหรับผลประโยชน์ SNAP ไม่มีการรับประกันว่าสิ่งนี้จะถาวร กฎหมายอื่น ๆ ที่เสนอเพื่อแก้ไขปัญหาความไม่มั่นคงด้านอาหารของวิทยาลัยบนพื้นฐานที่ยั่งยืนยิ่งขึ้น ได้แก่ 12 บิล นำมาใช้ในเซสชันกฎหมายล่าสุดเพียงอย่างเดียวรวมถึงการขยายสิทธิ์ SNAP ที่ถาวรยิ่งขึ้น แต่จนถึงปัจจุบันยังไม่มีการออกกฎหมายใด ๆ

หากการขยายชั่วคราวของ SNAP ได้รับอนุญาตให้ลดลงโดยไม่มีกฎหมายใด ๆ มาแทนที่ก็จะยิ่งมีมากกว่านั้น 30% ของนักศึกษาที่ต่อสู้กับความไม่มั่นคงด้านอาหาร จะยังคงเผชิญกับความท้าทายในการสร้างสมดุลระหว่างชีวิตทางวิชาการกับการให้ความต้องการขั้นพื้นฐาน การวิจัยแสดงให้เห็นว่านักเรียนที่ไม่ปลอดภัยด้านอาหารพยายามดิ้นรนเพื่อรักษาพวกเขา ความเป็นอยู่ที่ดีทางจิตใจและร่างกาย และในที่สุดก็จ่ายราคาด้วย ความสำเร็จทางวิชาการที่ต่ำกว่า.

แม้ว่าความคืบหน้าจะช้าในระดับรัฐบาลกลาง แต่รัฐแต่ละรัฐก็ประสบความสำเร็จมากกว่า จนถึงปัจจุบัน 13 รัฐ ได้แนะนำใบเรียกเก็บเงินที่เกี่ยวข้องกับความไม่ปลอดภัยด้านอาหารของวิทยาลัยโดยมีรัฐเจ็ดแห่งที่ออกนโยบาย

แคลิฟอร์เนีย วิทยาเขตที่ปราศจากความหิวโหยซึ่งประกาศใช้ในปี 2560 มอบเงินสนับสนุนให้กับวิทยาเขตที่ตอบสนองความ “ปลอดความหิวโหย” การกำหนดซึ่งกำหนดให้วิทยาลัยต้องจ้างบุคคลเพื่อช่วยนักเรียนสมัคร SNAP และแหล่งอาหารอื่น ๆ มีตู้กับข้าวหรือแจกจ่ายอาหารในมหาวิทยาลัย และดำเนินโครงการแบ่งปันมื้ออาหารซึ่งช่วยให้นักเรียนสามารถบริจาคแผนการรับประทานอาหารที่ไม่ได้ใช้ให้กับนักเรียนคนอื่น ๆ ที่ต้องการความช่วยเหลือ

ทั้งสอง มินนิโซตา และ นิวเจอร์ซี ได้ผ่านกฎหมายที่คล้ายกัน

และในปี 2019 ทั้งฮาวายและอิลลินอยส์ได้แก้ไขคุณสมบัติ SNAP เพื่อรวมนักเรียนในโปรแกรมอาชีพและเทคนิค

เราเชื่อว่าโปรแกรมเหล่านี้สามารถใช้เป็นโมเดลสำหรับรัฐที่ยังไม่ได้ก้าวไปข้างหน้าด้วยนโยบายความไม่ปลอดภัยด้านอาหารของวิทยาลัย

สร้างความตระหนัก

แต่ถึงแม้จะมีการขยายโปรแกรม SNAP ไปยังวิทยาเขตของรัฐบาลกลางอย่างน้อยชั่วคราว แต่ก็มีปัญหาประการที่สอง: ในหมู่นักเรียนดูเหมือนจะมีความตระหนักในโปรแกรมอยู่ในระดับต่ำ

ก 2018 รายงานโดยสำนักงานความรับผิดชอบของรัฐบาล ประมาณว่าจากนักศึกษา 3 ล้านคนที่มีสิทธิ์ได้รับสิทธิประโยชน์ SNAP ภายใต้กฎเดิมมีเพียง 43% เท่านั้นที่ลงทะเบียนในโปรแกรม

ด้วยเหตุนี้การขยายผลประโยชน์ SNAP ให้กับนักเรียนอย่างถาวรจะได้รับประโยชน์จากโครงการเผยแพร่ประชาสัมพันธ์ในวิทยาเขตเพื่อแจ้งให้นักเรียนทราบถึงสิ่งที่พวกเขามีสิทธิ์ได้ดีขึ้น

การสัมภาษณ์ที่เราดำเนินการกับนักศึกษาวิทยาลัย 23 คนในนอร์ทแคโรไลนาและเวสต์เวอร์จิเนียสำหรับเอกสารที่ยังไม่ได้รับการตีพิมพ์ระบุว่าความเข้าใจเกี่ยวกับโครงการความช่วยเหลือด้านโภชนาการของรัฐบาลกลางอาจมีข้อ จำกัด นักเรียนส่วนใหญ่ที่สัมภาษณ์กล่าวว่าพวกเขา“ ไม่รู้มาก” เกี่ยวกับ SNAP ในขณะที่คนอื่น ๆ ระบุว่าพวกเขาไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เลย

สำหรับนักเรียนที่คุ้นเคยกับ SNAP คำตอบเกี่ยวกับประโยชน์ของโปรแกรมและคุณสมบัติของโปรแกรมจะแตกต่างกันอย่างมากซึ่งบ่งบอกถึงความจำเป็นในการศึกษาในวิทยาเขต

บางวิทยาเขตพยายามที่จะยึด การรับรู้ SNAP กิจกรรมเพื่อให้ชุมชนในมหาวิทยาลัยมีส่วนร่วมในการทำความเข้าใจ SNAP และช่วยให้นักเรียนที่มีสิทธิ์ลงทะเบียนเพื่อรับสิทธิประโยชน์ เหตุการณ์เช่นนี้อาจพิสูจน์ได้ว่ามีความสำคัญมากขึ้นในช่วงเวลาของการมีสิทธิ์ที่เพิ่มขึ้นเพื่อให้แน่ใจว่านักเรียนที่ต้องการความช่วยเหลือด้านอาหารสามารถนำทางกระบวนการลงทะเบียนที่มักจะซับซ้อนได้

การเอาชนะความอัปยศ

แม้ว่าจะมีการสนับสนุน แต่ก็มีความอัปยศเกี่ยวกับการได้รับผลประโยชน์ มีการรับรู้ของบางคนว่าผู้ที่ลงทะเบียนในโปรแกรมที่ได้รับความช่วยเหลือจากรัฐบาลกลางนั้น ขี้เกียจ.

นักศึกษาวิทยาลัยบางคนที่เราพูดคุยด้วยตระหนักถึงอคติที่มีต่อผู้คนในโครงการความช่วยเหลือของรัฐบาลกลาง “ รายการทีวีทำให้สิ่งเหล่านี้ [federal] โปรแกรมดูเหมือนเป็นสิ่งที่ไม่ดี” นักเรียนคนหนึ่งบอกกับเราอีกคนหนึ่งพูดถึง“ รู้สึกประหม่าถ้าฉันต้องใช้ [SNAP benefits] เพราะปฏิกิริยาของคนอื่นจะเป็นอย่างไร “

ทำให้เกิดความลังเลในบางกลุ่มที่จะออกมาเพื่อผลประโยชน์ของรัฐบาลกลาง ดังที่นักเรียนคนหนึ่งแบ่งปันว่า“ ฉันอยากใช้แหล่งข้อมูลจากชุมชนมากกว่า [such as food pantries, soup kitchens] เพราะมีความหมายแฝงในเชิงบวกมากขึ้น ”

สถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษามีบทบาทสำคัญในการจัดการกับความไม่มั่นคงทางอาหารสำหรับนักเรียน และองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรได้ร่วมมือกับสถาบันต่างๆเพื่อแก้ไขปัญหา พันธมิตรธนาคารอาหารของวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยตัวอย่างเช่นมีเครือข่ายร้านอาหารในวิทยาเขตกว่า 700 แห่ง

แต่การขยายโปรแกรม SNAP ของรัฐบาลกลางให้กับนักเรียนอย่างถาวรและทำให้พวกเขาตระหนักถึงคุณสมบัติของพวกเขามีศักยภาพที่จะเปลี่ยนแปลงสำหรับผู้ที่ดิ้นรนเพื่อเรียนรู้ในขณะที่ไม่รู้ว่าอาหารมื้อต่อไปมาจากไหน

ในปีพ. ศ. 2489 โครงการอาหารกลางวันในโรงเรียนแห่งชาติได้เปิดตัวขึ้นโดยตระหนักว่าเด็ก ๆ ต้องได้รับการบำรุงให้เรียนรู้ เจ็ดสิบห้าปีต่อมาเราเชื่อว่าสหรัฐฯต้องจัดการกับความไม่มั่นคงทางอาหารในหมู่นักศึกษาเพื่อให้แน่ใจว่าทุกคนจะประสบความสำเร็จทางการศึกษา

[You’re smart and curious about the world. So are The Conversation’s authors and editors. You can get our highlights each weekend.]บทสนทนา

Anastasia Snelling, ประธานภาควิชา, สุขศึกษา, มหาวิทยาลัยอเมริกัน และ Rebecca Hagedorn, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ด้านอาหารและโภชนาการ, วิทยาลัยเมเรดิ ธ

บทความนี้เผยแพร่ซ้ำจาก บทสนทนา ภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ อ่าน บทความต้นฉบับ.

รู้สึกลังเลเกี่ยวกับวัคซีน COVID หรือไม่? นี่คือข้อเท็จจริง

ผู้หญิงที่แท้จริง
31 มีนาคม 2564

Beth Battaglino ซีอีโอของ HealthyWomen RN-C ได้รับการสัมภาษณ์และอ้างถึงตลอดบทความนี้ซึ่งมุ่งเน้นไปที่ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับวัคซีน COVID-19

อ่านบทความได้ที่นี่

ทำลายอุปสรรคในการรักษาความเจ็บปวด

เมื่อสิบปีที่แล้ว Jaime Sanders เปิดตัว ไมเกรน Divaบล็อกเพื่อเล่าประสบการณ์ของเธอในฐานะหญิงสาวผิวดำที่อาศัยอยู่ด้วย ปวดหัวไมเกรนเรื้อรัง. ความเปราะบางและความโปร่งใสของเธอเกี่ยวกับชีวิตของเธอรวมถึงการต่อสู้กับความเจ็บปวดเรื้อรังภาวะซึมเศร้าและความวิตกกังวลพร้อมกับการจัดการครอบครัวที่มีสามีและลูก ๆ ของเธอทำให้กลุ่มผู้ติดตามที่ภักดี

แพลตฟอร์มขนาดใหญ่จะตามมาในไม่ช้า ในปี 2559 บริษัท แห่งหนึ่งได้เชิญเธอไปพูดคุยเกี่ยวกับโรคไมเกรนในระหว่างการประชุมบล็อก การเปิดเผยดังกล่าวนำไปสู่การปรากฏตัวต่อสาธารณะและการเป็นสมาชิกใน แนวร่วมของผู้ป่วยปวดศีรษะและไมเกรน (แชมป์). แซนเดอร์สกลายเป็นส่วนหนึ่งของการสนทนาระดับชาติอย่างรวดเร็วเกี่ยวกับความสำคัญของการให้การดูแลเฉพาะทางที่ตรงเป้าหมายเพื่อช่วยเหลือผู้ที่เป็นโรคไมเกรน แต่เธอรู้ว่ามุมมองที่สำคัญขาดหายไป

“ฉันมีประกันฉันมีบัญชีการใช้จ่ายที่ยืดหยุ่นและประกันเสริมและฉันก็ยังคงดิ้นรน” แซนเดอร์สกล่าว “ฉันต้องขับรถสองชั่วโมงเพื่อไปพบผู้เชี่ยวชาญด้านอาการปวดหัวเพียงเพื่อตรวจบล็อคเส้นประสาทและฟิลเลอร์ แต่ฉันทำได้ฉันมีสิทธิพิเศษที่สามารถทำเช่นนั้นได้ แต่ไม่ใช่ทุกคนที่ทำได้ฉันต้องพูดคุยและคิดถึงคนเหล่านั้น ใครทำไม่ได้ “

ความเต็มใจของแซนเดอร์สที่จะพูดคุยกับผู้ที่ถูกลืมในการดูแลความเจ็บปวดช่วยให้เธอเปลี่ยนการสนับสนุนของเธอไปสู่การพูดอย่างเป็นระบบมากขึ้น อุปสรรคผู้หญิงและผู้หญิงหน้าสีเมื่อขอความช่วยเหลือ. ในฐานะสมาชิกของ CHAMP’s Disparities in Headache Advisory Council (DiHAC) แซนเดอร์สช่วยคิดวิธีแก้ปัญหาสำหรับผู้ที่ขาดการขนส่งหรืออาศัยอยู่ในพื้นที่ห่างไกลจากผู้เชี่ยวชาญด้านประสาทวิทยาเพื่อให้ได้รับการดูแลที่มีคุณภาพ

ตรวจสอบให้แน่ใจว่าผู้ป่วยชายขอบได้รับการตรวจคัดกรองอาการปวดศีรษะหรือไมเกรนและมี ความกังวลได้รับการพิจารณาอย่างจริงจัง ก็มีความสำคัญเช่นกันเนื่องจากการศึกษาพบว่าแพทย์ผิวขาวจำนวนมากเชื่อว่า ผู้ป่วยผิวดำมีโอกาสน้อยที่จะรู้สึกเจ็บปวด. การศึกษาอื่น ๆ พบว่าแพทย์ไม่สามารถวินิจฉัยความเจ็บปวดได้เนื่องจากเป็นเช่นนั้น ไม่สามารถวัดการแสดงออกของความเจ็บปวดบนใบหน้าได้ ของผู้ป่วยผิวดำเทียบกับผู้ป่วยผิวขาว

ความไม่เสมอภาคในการรักษาสำหรับผู้หญิง

แม้จะมีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยมากมายจากคนผิวสีและผู้หญิงทุกเชื้อชาติและชาติพันธุ์เกี่ยวกับความเจ็บปวดที่ไม่ได้รับการรักษา แต่งานวิจัยที่ตีพิมพ์เกี่ยวกับความไม่เสมอภาคระหว่างเพศในการจัดการความเจ็บปวดยังคงเบาบางลง Diane Hoffmannศาสตราจารย์ด้านกฎหมายการดูแลสุขภาพและผู้อำนวยการโครงการกฎหมายและการดูแลสุขภาพที่มหาวิทยาลัยแมรีแลนด์

กระดาษปี 2001 ของ Hoffmann หญิงสาวที่ร้องความเจ็บปวด: อคติต่อผู้หญิงในการรักษาความเจ็บปวด การวิจัยสรุปที่แสดงให้เห็นว่าผู้หญิงมีโอกาสน้อยที่จะได้รับการรักษาอย่างเหมาะสมสำหรับพวกเธอ ความเจ็บปวดแม้จะพบและรายงานความเจ็บปวดมากกว่าผู้ชายก็ตาม ผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพมีแนวโน้มที่จะมีอคติกับคำอธิบายทางวาจาของผู้หญิงเกี่ยวกับความเจ็บปวดในกรณีที่ไม่มีปัจจัยวัตถุประสงค์ที่สามารถวัดและตรวจสอบได้

Hoffmann กำลังทำเอกสารฉบับใหม่เกี่ยวกับแนวการจัดการความเจ็บปวดในปัจจุบันสำหรับผู้หญิงในอีก 20 ปีต่อมา แต่งานวิจัยกล่าวว่ายังมีข้อ จำกัด

“ ยังไม่มีการศึกษาจำนวนมากที่ดูว่าผู้หญิงได้รับการบำบัดความเจ็บปวดอย่างไร” เธอกล่าว “ฉันไม่รู้ว่านักวิจัยไม่พบว่าหัวข้อนั้นน่าสนใจอีกต่อไปหรือพวกเขาไม่สามารถหาทุนเพื่อทำการศึกษาประเภทนั้นได้ แต่จริงๆแล้วมีบทความเกี่ยวกับเรื่องนี้ในประเทศอื่น ๆ มากกว่าในสหรัฐอเมริกาที่พบในความเป็นจริง ที่ผู้หญิงได้รับการรักษาน้อยกว่าสำหรับความเจ็บปวดของพวกเขา ”

วิกฤต opioid ในช่วงกลางถึงปลายปี 2010 ยังส่งผลกระทบอย่างน่ากลัวต่อวิธีที่ผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพจัดการกับความเจ็บปวดเนื่องจากผู้ป่วยเริ่มอายที่จะสั่งจ่ายยาเสพติดมากขึ้น แม้ว่าข้อควรระวังดังกล่าวอาจช่วยป้องกันการติดยาเสพติดที่อาจเกิดขึ้นได้ แต่ก็ยังใช้ทางเลือกในการรักษาสำหรับผู้ป่วยบางราย

แต่ Hoffmann หวังว่าการวิจัยและการสนทนาที่เพิ่มขึ้นเกี่ยวกับจุดตัดของเชื้อชาติและการจัดการความเจ็บปวดและการบูรณาการการศึกษาการจัดการความเจ็บปวดในหลักสูตรของโรงเรียนแพทย์มากขึ้นจะนำไปสู่ การรักษาที่ดีขึ้น สำหรับผู้หญิงและคนผิวสี วิทยาลัยและมหาวิทยาลัยบางแห่งในสหรัฐอเมริกาเปิดสอนเพิ่มเติม การฝึกอบรมการจัดการความเจ็บปวดที่ครอบคลุม ภายในโปรแกรมที่มีอยู่มากกว่าที่เคยทำเมื่อทศวรรษที่แล้วและบางส่วนได้พัฒนาไปแล้ว โปรแกรมปริญญาโท หรือใบรับรองด้านการจัดการความเจ็บปวดสำหรับบุคลากรทางการแพทย์

การส่งเสริมความเท่าเทียมกันในการจัดการความเจ็บปวด

เรื่องราวของ การกำจัดความเจ็บปวด อย่าแปลกใจที่แซนเดอร์สซึ่งมีประสบการณ์คล้าย ๆ กันและได้ยินสิ่งเดียวกันจากผู้หญิงผิวสีคนอื่น ๆ

“ฉันเคยได้ยินวิธีการเล่าเรื่องแบบนั้นมากเกินไป” แซนเดอร์สกล่าว “หลังจากคลอดลูกคนแรกของฉันหมอพยายามเย็บแผลให้ฉันโดยไม่ต้องใช้ยาชาเฉพาะที่เขาตกใจที่ฉันรู้สึกได้และฉันเกือบจะเตะเขาเข้าที่ใบหน้าฉันใช้เวลาจนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้เพื่อนำสิ่งนั้นมาใช้ร่วมกับการทำงาน ฉันทำมาแล้วนั่นเป็นประสบการณ์ส่วนตัวของฉันที่ถูกไล่ความเจ็บปวดออกไป ”

การลุกฮือเมื่อฤดูร้อนที่แล้วหลังจากการสังหารจอร์จฟลอยด์ในการควบคุมตัวของตำรวจผลักดันให้หลายคนมุ่งความสนใจไปที่ความกังวลของคนผิวสีมายาวนานและช่วยยกระดับการทำงานของ DiHAC CHAMP ได้ให้ทุนสนับสนุนโครงการแปดแห่งในวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริการวมถึงสถาบัน Black ในอดีตที่เชิญผู้ป่วยที่มีอาการปวดมาพูดคุยกับนักศึกษาแพทย์เกี่ยวกับประสบการณ์ของพวกเขากับระบบการดูแลสุขภาพ แซนเดอร์สต้องการเห็นการทำงานโดยตรงมากขึ้นกับชุมชนพื้นเมืองและชุมชนในเมืองเกี่ยวกับการจัดการความเจ็บปวดผ่านกิจกรรมทางวัฒนธรรมและชุมชนเพื่อสุขภาพ

นอกจากนี้ควรรวมความสามารถทางวัฒนธรรมเข้ากับการศึกษาการจัดการความเจ็บปวดเพื่อให้บุคลากรทางการแพทย์เข้าใจได้ดีขึ้นว่าวัฒนธรรมของผู้ป่วยอาจมีอิทธิพลต่อความไว้วางใจในระบบการแพทย์การแสดงออกทางกายและวาจาของพวกเขาเกี่ยวกับความเจ็บปวดและความปรารถนาที่จะรวมการรักษาแบบดั้งเดิมและอาหารเข้าด้วยกันเป็นส่วนหนึ่งของความครอบคลุม แผนการรักษา.

“ฉันมักจะคิดถึงสิ่งที่เราไม่เคยนึกถึงและนั่นคือใครก็ตามที่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มคนชายขอบ” แซนเดอร์สกล่าว “ฉันอยู่ในกลุ่มคนชายขอบเพียงเพราะฉันเป็นผู้หญิงผิวดำ แต่คุณอาจเป็นคนผิวขาวในเทือกเขาแอปพาเลเชียนและถูกทำให้เป็นชายขอบได้เพราะคุณอาศัยอยู่ใน ชนบทของอเมริกา. รหัสไปรษณีย์ของคุณเป็นปัจจัยทางสังคมของสุขภาพ เราจำเป็นต้องพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ “

ทรัพยากรนี้สร้างขึ้นโดยได้รับการสนับสนุนจากไฟเซอร์